De wind pakt je op en duwt je neer met 2 tassen vol lege flessen, regen die de kraag van je jas in loopt en wangen zo rood als de tomaten op het Grand Italia blik probeer je het te winnen van de herfst en zijn elementen.

Sint is weg, je hebt gezien hoe de chocolatier zelf het tuinhek voor hem open hield en zijn koffer en nog een plastic tas overhandigde aan de Hoofdpiet die de Sint in een verwarmde Mercedes kwam ophalen.

Je kijkt naar links, knijpt een regendruppel uit je oog en voelt hoe je mond langzaam open zakt want, de kerstetalage bij chocolatier Hulshof is klaar. Het voelt alsof het licht van goud is en alsof je zo, met je regenjas en al door het raam heen, naast dat blonde meisje kan gaan zitten om een ketting van chocolade hulstblaadjes te rijgen. Achter de toonbank staat de vrouw van de chocolatier, ze staat kerstkransjes in te pakken en veegt ondertussen de doosjes voor de chocoladeletters de gang in.

Je hoort haar in gedachten zeggen “volgend jaar zijn jullie weer aan de beurt maar nu niet meer”.

Je kijkt naar het meisje in de etalage met haar mooie blonde krullen en haar zachte wangen en, je kijkt naar het chocolade hulstblaadje wat ze op haar onderlip laat rusten want 1 stap verder en ze heeft hem in haar mond. Je hebt het koud en je armen zijn voor  je gevoel 20 cm langer door die tassen met lege flessen en je weet dat er thuis een koektrommel staat met wat restjes speculaas en je bedenkt je geen moment. Je laat de tassen met lege flessen voor de deur van de winkel staan en duwt de deur open en nog voordat het geluid van de winkelbel is verstomd zeg je tegen de vrouw van de chocolatier die net ondersteboven in de la van de kerstkransjes hangt om deze bij te vullen. , ” 2 ons hulstblaadjes alstublieft, melk graag, geen puur”.

De herfst die zich steeds harder laat horen en voelen heeft op jouw geen enkele invloed meer. Je gaat naar huis, zet thee, kruipt in de bank en laat de hulstblaadjes stuk voor stuk langzaam smelten in je mond terwijl je door het raam ziet dat de overburen een kerstboom aan het optuigen zijn.

Kerst, feest van het licht.

Feest van saamhorigheid en feest van chocoladehulstblaadjes van Hulshof.